5.23.2012

H ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ...


http://www.kourdistoportocali.com/articles/11516.htm


Η παρούσα κατάσταση - Οι τάσεις.

Η διαχείριση της πληροφορίας στις μέρες μας είναι μια εξαιρετικά σημαντική υπόθεση. Γιατί η Εξουσία επιβάλλει και διασφαλίζει την ηγεμονία της μέσω της κατευθυνόμενης πληροφόρησης. Όταν λοιπόν αναφερόμαστε σήμερα στην πολιτική της επικοινωνίας, αναφερόμαστε οπωσδήποτε στην ανάγκη ελεύθερου διαλόγου και στην απαίτηση για δημοκρατία. Παλαιότερα ο Τύπος λειτουργούσε ως «τέταρτη εξουσία», ελέγχοντας την εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική εξουσία. Όχι πια. Σήμερα η σχέση Μ. Μ. Ε και Πολιτικής μετατράπηκε εν πολλοίς σε σχέση διαπλοκής μεγάλων πολιτικών συμφερόντων και ΜΜΕ. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι οι ιδιοκτήτες Μ. Μ. Ε, που «κατευθύνουν» την κοινή γνώμη, είναι επίσης εφοπλιστές, μεγαλοκατασκευαστές και τραπεζίτες.. Όπως δεν είναι τυχαίο πως η συντριπτική πλειοψηφία των Μ. Μ. Ε βρίσκεται στα χέρια ελάχιστων μεγαλοεπιχειρηματιών. Ο δικομματισμός έχει τεράστιες ευθύνες για αυτό. Οι νέοι Βαρόνοι των media δεν περιορίζονται πια σε ένα κανάλι, ένα ραδιόφωνο ή εκδοτικό συγκρότημα αλλά επεκτείνονται αδίστακτα παντού, στήνοντας groups εταιρειών στα Βαλκάνια και αξιοποιώντας την προνομιακή τους μεταχείριση από την Κυβέρνηση για περαιτέρω μπίζνες. Ταυτοχρόνως έχουν μπει στο παιχνίδι και οι ξένες πολυεθνικές , ως νέοι πραίτορες των συχνοτήτων, προσδιορίζοντας εντέλει ακόμη και τι είδους τηλεόραση θα βλέπει ο Έλληνας, με συχνότητες οι οποίες αποτελούν- σημειωτέον- δημόσιο αγαθό και προσδιορίζουν προφανώς δημόσιο χώρο.. Η αρνητική κατάσταση στον χώρο της Ενημέρωσης επιδεινώθηκε επίσης και από την βαθιά κρίση του Τύπου τα τελευταία χρόνια. Από το κατεξοχήν δηλαδή φερέγγυο μέσο που μαζί με το ραδιόφωνο αποτελούσαν κι αποτελούν το κύριο πεδίο ανάπτυξης της κριτικής σκέψης, της λειτουργίας ελέγχου της Εξουσίας και της αυθεντικής διαδικασίας ενημέρωσης και πληροφόρησης.


ΜΜΕ: Έλεγχος ή νομή της Εξουσίας;

Η δική μας αντίληψη. Η εξουσία επιδιώκει τον έλεγχο των Μέσων, γιατί είναι το μεγαλύτερο εργαλείο ελέγχου των μαζών. Αλλά επίσης, σήμερα, η εξουσία μετατίθεται όλο και περισσότερο από πολιτικά χέρια στα χέρια λίγων κολοσσών ιδιωτών, χωρίς κανέναν έλεγχο και διαφάνεια. Αυτή η μονοπωλιακή κατάσταση είναι ολισθηρή και πρέπει να ανατραπεί καθώς μπορεί να μας οδηγήσει σε ολοκληρωτικά φαινόμενα όπως του Μπερλουσκόνι στην Ιταλία, ο οποίος αφού έβαλε στο χέρι ιδιωτικά και κρατικά κανάλια, άρχισε να απολύει όλους τους δημοσιογράφους που έκαναν έρευνα κρατώντας μόνο τους αυλοκόλακές του. Η ελληνική τηλεόραση, ενώ υπόσχεται πλουραλισμό και αντικειμενικότητα, όχι μόνον αποτελεί όργανο χειραγώγησης και προπαγάνδας αλλά μοιράζεται πλέον μερίδιο της πρώτης Εξουσίας αφού αποτελεί το αποφασιστικό μέσον προβολής κι εξασφάλισης της Εξουσίας και του δικομματισμού και όχι το μέσον ελέγχου τους. Το πέρασμα όμως από την ελεγκτική ή κριτική εξουσία στην εκτελεστική, από την τέταρτη εξουσία στην πρώτη, αποτελεί στην ουσία το τέλος τόσο της κριτικής όσο και της Δημοκρατίας. Το αποτέλεσμα είναι θλιβερό. Έχει χαθεί ο έλεγχος στον οποίο ήλπιζε ο πολίτης, υποχώρησε ο δημόσιος έλεγχος και η ανοιχτή κριτική σε αυτούς που ασκούν την εξουσία. Εξ ου και η σημερινή τεράστια αναξιοπιστία των Μ. Μ. Ε όπως αυτή καταγράφεται σε έρευνες.

Η πληροφορία ως δημόσιο αγαθό

Οι προτάσεις μας. * Ο ΣΥΝ πιστεύει πως αυτή η παρούσα κατάσταση πρέπει να ανατραπεί. Η Αριστερά βλέπει την πληροφορία ως δημόσιο αγαθό που πρέπει να κυκλοφορεί ελεύθερα και να διανέμεται δημοκρατικά. Ρόλος των ΜΜΕ είναι εκτός των άλλων να ελέγχουν την Εξουσία διαφορετικά αλλοιώνεται η Δημοκρατία.
  • Οι συχνότητες για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο είναι εθνικός πλούτος και πρέπει να υπόκεινται σε δημόσιο, κοινωνικό έλεγχο. Θέλουμε λοιπόν τις συχνότητες πίσω! Και χωρίς περιορισμούς.
  • Να επανεξεταστούν όλες οι προσωρινές άδειες και να δοθούν με κριτήρια κοινωνικά κι όχι χρηματοπιστωτικά. Δεν μπορεί ένας υπόδικος επειδή έχει πακτωλό χρημάτων να έχει κανάλι και να μην μπορεί να έχει κανάλι μια μεγάλη συλλογικότητα ανθρώπων.
  • Ο ΣΥΝ θεωρεί απαράδεκτες τις αντιλήψεις που στο όνομα της απελευθέρωσης του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου προώθησαν την άναρχη και ασύδοτη εμπορευματοποίηση. Μια πολιτική που εκχώρησε στη λογική των νόμων της αγοράς τις συχνότητες μέσω μιας πολυετούς "μεταβατικής" περιόδου, κατά τη διάρκεια της οποίας δημιουργήθηκαν τεράστια και διαπλεκόμενα ιδιοκτησιακά συμφέροντα, στα οποία μάλιστα διευκολύνθηκε η προνομιακή είσοδος στο ΧΑΑ.
  • Τα Μ. Μ. Ε πρέπει να λειτουργούν με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μετατρέπονται σε όργανα άσκησης πιέσεων. Και υπάρχουν μεγάλα περιθώρια από πλευράς Πολιτείας να το επιβάλλει, γιατί αυτή εγκρίνει τις άδειες λειτουργίας και μπορεί να διαμορφώσει το πλαίσιο κανόνων για τη λειτουργία τους δεδομένου ότι η άδεια αυτή αποτελεί την παραχώρηση ενός συλλογικού αγαθού δημόσιας περιουσίας, που είναι η συχνότητα.
  • Στόχος μας είναι να εξασφαλιστούν όλες εκείνες οι συνθήκες που θα επιτρέψουν έναν απρόσκοπτο δημοκρατικό διάλογο στα μέσα και στην κοινωνία, που θα βοηθήσει στην ελεύθερη επιλογή οικονομικών και πολιτιστικών αλλαγών που θα μειώσουν την κοινωνική ανισότητα και επισφάλεια που κυριαρχούν σήμερα και θα απελευθερώσουν τις δημιουργικές δυνατότητες των ανθρώπων.
  • Θεωρούμε ότι η λειτουργία των ΜΜΕ επηρεάζει ευθέως την ποιότητα και το μέλλον της δημοκρατίας μας και δεν πρέπει να υποκαθίσταται η λαϊκή κυριαρχία και η πολιτική λειτουργία από την «τηλεοπτική δημοκρατία» των μέσων.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ:ΣΚΟΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΡΜΥΡΑ


«Mας έλεγαν θα νικήσετε όταν υποταχθείτε.
Yποταχθήκαμε και βρήκαμε την στάχτη.
Mας έλεγαν θα νικήσετε όταν αγαπήσετε.
Aγαπήσαμε και βρήκαμε την στάχτη.
Mας έλεγαν θα νικήσετε όταν εγκαταλείψετε τη ζωή σας.
Εγκαταλείψαμε και βρήκαμε την στάχτη.
Mένει να ξαναβρούμε τη ζωή μας.
Tώρα που δεν έχουμε πια τίποτα»


(Γιώργος Σεφέρης, «Σκουριά και Aρμύρα», 1989)



http://www.kalami.net/

ΡΕΣΙΤΑΛ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΑΡΤΟΠΛΗΚΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΝΙΚΟΛΑΣ ΓΚΕΗΤΖ



Toυ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΖΟΥΠΑΝΙΩΤΗ


(..)Για τον κ. Γκέιτς ο Τσίπρας ευθύνεται που η χώρα οδηγείται σε εκλογές, γιατί δεν συνεργάστηκε με τους υπόλοιπους στο σχηματισμό κυβέρνησης. Ασφαλώς και δεν περιμένει κανείς ότι θα έλεγε πως φταίει ο Αντώνης Σαμαράς, που οδήγησε τη χώρα σε πρόωρες εκλογές, ενώ θα μπορούσε να συγκυβερνά με το ΠΑΣΟΚ και τη Ντόρα, έχοντας σχεδόν 200 και πλέον βουλευτές για να εφαρμόσουν τις «φιλοευρωπαϊκές» και «φιλολαϊκές» τους πολιτικές..
Το άρθρο του κ. Γκέιτζ μετά από σύντομη αναφορά στον δημαγωγό Αλκιβιάδη, «ξεθάβει» τον Νίκο Ζαχαριάδη του ΚΚΕ και τον εμφύλιο με τους 50.000 νεκρούς, συνδέει τον “παρδσαλό αυλητή” Τσίπρα με τους αναρχικούς και τους κουκουλοφόρους και ευτυχώς σταματά ένα βήμα πριν απευθύνει κάλεσμα για διεθνή σταυροφορία εναντίον της Ελλάδας, που κινδυνεύει από αναρχικούς και κομμουνιστές με κονσερβοκούτια.
Πρόκειται για ένα από τα χειρότερα και πλέον ανθελληνικά άρθρα που έχουν ποτέ δημοσιευθεί στο διεθνή τύπο κι εύχομαι απλά να αποτελεί έκφραση των απωθημένων του Νίκολας Γκέιτζ κι όχι διατεταγμένη υπηρεσία.
Κι ο ανθελληνισμός του κ. Γκέιτζ – άριστου χειριστή της αγγλικής γλώσσας και διανοούμενου – αποκαλύπτεται στις εκφράσεις που χρησιμοποιεί για να χτυπήσει τον κ. Τσίπρα (με τον οποίο να διευκρινίσουμε ότι διαφωνούμε στα περισσότερα, τον σεβόμαστε όμως γιατί με την ψήφο του ο ελληνικός λαός ανέδειξε το κόμμα του δεύτερο στις εκλογές).



http://www.greeknewsonline.com/?p=20760

5.22.2012

BRIAN DE PALMA'S PASSION FUELS CANNES No 2



Above is an Instagram picture, posted by Hein van Joolen, of a banner for Passion at the Cannes Film Festival. Van Joolen, a sales manager from Amsterdam, states in the photo's caption that he saw the first footage of Passion this week, and that the film will be released this winter. (Thanks to Lindsey for the translation!) Meanwhile, Noomi Rapace Online has posted scans from the June issue of the U.K. magazine Dazed & Confused, which features Rapace on the cover. Near the end of the article, Rapace is interviewed by phone from Berlin, where she was, at the time, working onPassion. Here is that excerpt from the article by Hannah Lack:

As the clock ticks towards the release of Prometheus, forgetting Rapace won’t be easy—she’s following up Ridley Scott by working with another film titan, Scarface director Brian De Palma. A few weeks after we meet, Rapace calls from an apartment in Berlin where she has set up temporary home while shooting De Palma’s new feature Passion, a remake of 2010 French cat-and-mouse psychodrama Crime d’amour. Her accent has taken on an American twang, and she’s submerged in a new character, tinkering with whatever volatile spirits will bring it to life. Today, this involves listening to a lot of Wagner. “I don’t usually do interviews while I’m shooting,” she pauses. "At the moment I’m so deep in it, it’s hard for me to step out. When I was doing the Millennium movies I’d drink coffee in a corner, while everyone else was talking and laughing. I was angry and isolated, but when I look back I see, of course, it was Lisbeth—she was in charge, leading the way. But with this movie, it feels like we’re becoming some kind of disturbed, dysfunctional family!” A car is on its way to escort her to the set—they’ve been wrapping at three or four a.m., but she’ll be up to take her son to school in the morning. Meanwhile, there are new scripts on the table, awaiting her consideration. Rapace has decided that whatever character she invites into her life next, it will not be a ditsy,Jennifer Aniston-style rom-com heroine. “A character who’s happy and doing a bit of yoga and going on a date? That’s not for me. I think life is both darkness and light, almost like a battlefield with those two forces. I’ve always been drawn to… not darkness, but things with an edge,” she says. “When I’m working, I don’t care if I look ugly or fat, skinny or shave my head… I took a decision early on that I refuse to be driven by my vanity.” She thinks for a second before adding: “Perfection is boring.” And with that, Noomi Rapace—former punk, new action hero—sums up why she’s the perfect antidote to every vanilla starlet on our screens. 
http://www.angelfire.com/de/palma/blog/index.blog



Just a week ahead of the Cannes Film Festival, Indiewire's The Playlist has the first official still from Brian De Palma's Passion (above), as well as a synopsis (initially posted at the Wild Bunchsales site) that amps up the anticipation level:

An erotic thriller in the tradition of "Dressed To Kill" and "Basic Instinct", Brian De Palma's PASSION tells the story of a deadly power struggle between two women in the dog-eat-dog world of international business. Christine possesses the natural elegance and casual ease associated with one who has a healthy relationship with money and power. Innocent, lovely and easily exploited, her admiring protégé Isabelle is full of cutting-edge ideas that Christine has no qualms about stealing. They're on the same team, after all... Christine takes pleasure in exercising control over the younger woman, leading her one step at a time ever deeper into a game of seduction and manipulation, dominance and humiliation. But when Isabelle falls into bed with one of Christine's lovers, war breaks out. On the night of the murder, Isabelle is at the ballet, while Christine receives an invitation to seduction. From whom? Christine loves surprises. Naked she goes to meet the mystery lover waiting in her bedroom...
Such a tease...! So, aside from a naked Rachel McAdams, there is one more new piece of information to glean from the above: it looks like the movie theater of the original Alain Corneau film (Love Crime) has been changed to the ballet. Knowing of De Palma's love for Powell & Pressburger's The Red Shoes, and recalling Carlito's longing for Gayle in the beautifully heartbreaking ballet class scene in De Palma's Carlito's Way, this sounds intriguing, to say the least.
(Thanks to Mary!)


AΛΛΟ ΕΝΑ "ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΙ" ΑΠΟ ΤΟ ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΙΚΟ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟ ΤΩΝ ...ΚΛΟΥΒΙΩΝ ΑΥΓΩΝ



5.21.2012

AMOS VOGEL, A LEADING FIGURE OF AMERICAN INDEPENDENT, DED AT 91


The Hollywood Reporter article quotes Martin Scorsese: "If you’re looking for the origins of film culture in America, look no further than Amos Vogel. Amos opened the doors to every possibility in film viewing, film exhibiton, film curating and film appreciation. He was also unfailingly generous, encouraging and supportive of so many young filmmakers, including me when I was just starting to make my first pictures. No doubt about it — the man was a giant." In 1963, Vogel founded the New York Film Festival with Richard Roud.



Amos Vogel, creator of the influential Manhattan avant garde film club Cinema 16 and co-founder of the New York Film Festival, died Tuesday in his apartment off Washington Square Park. He was 91.
With New York missing the serious film societies prevalent in his native Austria, Vogel and his wife Marcia in 1947 founded Cinema 16 for moviegoers thirsty for "films you cannot see elsewhere."
During the next 16 years, Vogel opened the public's eyes to such filmmakers as Maya DerenStan BrakhageBruce Conner,Kenneth AngerBrian De Palma,Georges FranjuRichard LesterNagisa Oshima,Roman PolanskiAlain ResnaisJacques Rivette,Carlos SauraFrançois Truffaut and Agnes Varda and to such films as John Cassavetes’ Shadows (1959). At its height, the nonprofit Cinema 16 boasted a membership of 6,000 and regularly sold out 1,500-seat screenings.

MOLON LAVE=COME AND GET IT BABY!


COMPOSER PINO DONAGGIO, LONG TIME BRIAN DE PALMA ASSOCIATE TO RECEIVE AWARD AT GHENT FESTIVAL



...One of my all time favorite composer's Pino Donnagio is receiving a lifetime achievement award at the Ghent film festival. He also composed CARRIE.

http://www.angelfire.com/de/palma/blog/index.blog?start=1335997240

Variety reports that Pino Donaggio will receive the 12th Lifetime Achievement Award at this year's World Soundtrack Awards, an event which takes place on the closing night (October 20) of Belgium's Ghent Film Festival. The festival runs October 9-20. A selection of Donaggio's music will be performed at the event by the Brussels Philharmonic, conducted by Dirk Brosse, accompanied by film clips. During the event, composerJames Newton Howard will also be honored with a concert in which he will conduct the Brussels Philharmonic along with Brosse. Donaggio is best known for the many scores he has composed for the films of Brian De Palma, beginning with Carrie in 1976, and continuing this year withPassion

A COMPANY OF WOLVES OVER ATHENS...


Cartoon by YANNIS IOANNOU
www.yannis-ioannou.com

XΡΥΣΗ...ΔΥΣΗ: To νεοναζιστικό κόμμα που καλεί σε κατάλυση του δημοκρατικού πολιτεύματος...



Cartoon YANNIS IOANNOU www.yannis-ioannou.com
Της ΣΩΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
Δεν θυμάμαι να έγραψα ή να συζήτησα ποτέ για τη Χρυσή Αυγή: είναι η πρώτη και, πιθανότατα, η τελευταία φορά. Η ζωή είναι σύντομη, δεν έχω ούτε χρόνο ούτε διάθεση να ασχολούμαι με ηλιθίους. Το 2004, όταν έκανα μια έρευνα για τις ακροδεξιές και νεοναζιστικές οργανώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες (Κου Κλουξ Κλαν, Posse Comitatus, Αργυροχίτωνες), βρισκόμουν σε διαρκή κατάσταση κλαυσίγελου: δεν επρόκειτο για άτομα φυσιολογικά ή, έστω, «οριακά»· επρόκειτο για τρελούς, και μάλιστα τρελούς για δέσιμο. Αλλά στις ΗΠΑ δεν προβλέπεται «δέσιμο» σε τέτοιες περιπτώσεις, πράγμα που υπονομεύει, νομίζω, την αμερικανική δημοκρατία. Θα θίξω λοιπόν δύο ζητήματα: πρώτον, ένα πολιτικό και θεσμικό – το ότι ο Άρειος Πάγος όφειλε να αρνηθεί το δικαίωμα της Χρυσής Αυγής να συμμετάσχει στις εκλογές· δεύτερον, ένα προσωπικό – το ότι όχι μόνο δεν τη «φοβάμαι», ως πολίτης, αλλά ότι τη βρίσκω γκροτέσκα και αξιοθρήνητη.
Σύμφωνα με τη νομοθεσία, απαγορεύεται να συμμετέχουν στις εκλογές κόμματα και άτομα που απειλούν ή προτρέπουν σε ποινικά εγκλήματα. Η Χρυσή Αυγή και απειλεί και προτρέπει σε ποινικά εγκλήματα: οι ιδέες της πρέπει να είναι ελεύθερες – όπως είναι όλες οι ιδέες, ακόμα και οι θεοπάλαβες (σατανιστικές, βρικολακίστικες, προφητικομεσσιανικές) –, οι πράξεις της όμως εμπίπτουν, απλούστατα, στον ποινικό κώδικα. Στην Ελλάδα πλανάται η παρεξήγηση ότι στη δημοκρατία κάνουμε ό,τι θέλουμε· γι’ αυτό το κοινωνικό μας οικοδόμημα είναι σαθρό, γι’ αυτό η πολιτική μας συμπεριφορά παραμένει νηπιώδης. Επιπροσθέτως, δεν σεβόμαστε το Κοινοβούλιο: απόδειξη η ποιότητα του πολιτικού μας προσωπικού· απόδειξη κι ότι το ανώτατο δικαστήριο της χώρας επιτρέπει την κατάληψη εδράνων από εγκληματίες.
Το ότι η Χρυσή Αυγή απέσπασε τόσες ψήφους δεν μας δίνει βαρυσήμαντες πληροφορίες πέρα από το αυτονόητο: η έλλειψη μεταναστευτικής πολιτικής δημιούργησε δυσαρέσκεια και ρατσιστικά αντανακλαστικά – δεν τεκμαίρεται ότι οι πολίτες έγιναν στρατευμένοι φασίστες. Έχουμε χαμηλό επίπεδο παιδείας, ο κάθε άνθρωπος βασανίζεται από τις έγνοιες του και δεν γνωρίζει σε βάθος τις κοινές υποθέσεις, οι οποίες είναι, εξάλλου, αρκετά περίπλοκες. Η δράση μας προκύπτει από τις πληροφορίες που έχουμε για τον κόσμο: «ο κόσμος, γιε μου, είναι μια γυάλα γεμάτη νερό», λέει ο μπαμπάς - ψάρι στο παιδί - ψάρι. Αν ο μικρόκοσμος των ψηφοφόρων εκπίπτει καθημερινά από την παρουσία εξαθλιωμένων που απειλεί τους εν εξαθλιώσει γηγενείς, ενισχύονται οι βάναυσες ιδεολογίες και οι μισανθρωπικές αντιδράσεις. Οι θεσμοί – όπως ο Άρειος Πάγος – υπάρχουν για να απομονώνουν τις ιδεολογίες και τα άτομα που οδηγούν σε παράνομους τρόπους συμπεριφοράς. Εξάλλου, ο δημόσιος λόγος, μια εξουσία ανάμεσα στις άλλες, πρέπει να έχει όρια: το πού θα βρούμε το κριτήριο που επιτρέπει να διακρίνουμε τους «καλούς» περιορισμούς από τους «κακούς» είναι ένα ανοιχτό ζήτημα, το οποίο ωστόσο μπορεί να οριστεί, σε μεγάλο βαθμό, μέσω της λογικής. Το να θέτουμε όρια στην ελευθερία έκφρασης δεν σημαίνει ότι ζητάμε την εγκαθίδρυση της λογοκρισίας· απλώς ζητάμε υπευθυνότητα εκ μέρους εκείνων που έχουν τη δύναμη να μεταδίδουν πληροφορίες και γνώμες. Η υπευθυνότητα αυξάνεται με τη δύναμη που διαθέτουν και που θα έπρεπε να προκαλεί ανάλογη επιφύλαξη. Κοντολογίς, η ελευθερία που έχει η κότα να πιάσει την αλεπού είναι μια αστειότητα εφόσον δεν έχει αυτή την ικανότητα. Η ελευθερία της αλεπούς είναι πιο επικίνδυνη εφόσον είναι η πιο δυνατή. Υπό αυτήν την έννοια τα μέσα ενημέρωσης δεν θα έπρεπε να δίνουν βήμα στη Χρυσή Αυγή η οποία, επαναλαμβάνω, έχει την ελευθερία της διάδοσης των ιδεών της, πλην όμως με δικά της μέσα. Πράγματι, τα ΜΜΕ απέφυγαν να δώσουν βήμα, αλλά, τελευταία, λίγο πριν από τις εκλογές, υπέκυψαν στις πιέσεις, δικαιολογώντας την αλλαγή στάσης με ωφελιμιστική λογική: αν οι ψηφοφόροι δουν τους τερατώδεις Χρυσαυγίτες δεν θα τους ψηφίσουν. Κατανοητή η ωφελιμιστική λογική· η ηθική όμως παραμένει ανώτερο μέγεθος και αξία: ό,τι δενπρέπει να γίνεται, δεν πρέπει να γίνεται. Η Χρυσή Αυγή δεν έχει θέση ούτε στα μέσα ενημέρωσης ούτε στους δημοκρατικούς θεσμούς.
Το δεύτερο ζήτημα, όπως προανέφερα, σχετίζεται με την απόκρισή μας στην ευκαιριακή ενίσχυση της Χρυσής Αυγής. Οι περισσότεροι ψηφοφόροι δεν ήξεραν περί τίνος επρόκειτο, ότι ψήφιζαν δηλαδή αυτό που λέγαμε επιεικώς κάποτε «ΚΔΟΑ» (κτηνώδης δύναμη, ογκώδης άγνοια) κι ότι η τιμωρητική τους ψήφος τοποθετούσε στη Βουλή μια συμμορία ψυχωσικών. Ψυχικές ασθένειες διαγιγνώσκονται εύκολα σε πολλούς πολιτικούς (εξουσιομανία, μυθομανία, ναρκισσισμός, κλεπτομανία, παράνοια, επιδειξιομανία), η Χρυσή Αυγή όμως δεν εντάσσεται σ’ αυτές τις κατηγορίες των νευρωτικών. Οι αρχηγοί της πάσχουν από σαφείς διανοητικές ανωμαλίες ψυχωσικού τύπου: απώλεια επαφής με την πραγματικότητα, τρέλα του μεγαλείου, μισανθρωπισμό, παραισθήσεις. Πολλοί από αυτούς εκδηλώνουν συμπτώματα σχιζοφρένειας: αυταπάτες, αποδιοργανωμένη σκέψη και ομιλία, παραλήρημα, αμβλύνοια, φτώχεια του λόγου (αλογία), ανηδονία, έλλειψη επιθυμίας να δημιουργήσουν σχέσεις με ανθρώπους (ακοινωνία). Πρόκειται για μια μεγάλη ποικιλία ασθενειών του κεντρικού νευρικού συστήματος, που οφείλονται είτε σε σοβαρά ψυχικά τραύματα είτε σε χαμηλή νοημοσύνη ή και στα δύο. Επειδή έχω αποφοιτήσει από τη Φαρμακευτική, μοιραία σκέφτομαι τη φαρμακευτική αγωγή που συνιστάται σε αυτές τις περιπτώσεις, συχνά με θετικά αποτελέσματα. Αλλά βεβαίως τον πρώτο λόγο έχουν οι ψυχίατροι, όχι οι φαρμακολόγοι.
Η Χρυσή Αυγή είναι μια καρικατούρα και η γενική της συνέλευση μου φέρνει στο μυαλό μαζώξεις της Μαφίας: ο Μπάμπης ο Χοντρός, ο Λάκης ο Φονιάς, ο Ρούλης ο Φρυδάτος, ο Στέλιος ο Φούρναρης (υπαρκτό πρόσωπο που αρέσκεται σε φούρνους μικρο-Εβραίων), ο Βρασίδας ο Μάγκας, ο Βάγγος ο Χασάπης – και πάει λέγοντας. Θέλω να πω: αυτοί οι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι σε ατομικό επίπεδο – μιας και εκδηλώνουν προθέσεις κατά συρροήν δολοφόνου –, αλλά όχι σε κοινωνικό· δεν απειλούν το πολίτευμα και την κοινωνία μας. Παραείναι ανόητοι, παραείναι υστερικοί, παραείναι άρρωστοι και ταυτοχρόνως γελοίοι… Λιγοστοί πολίτες έλκονται από τέτοια βλακεία και ασχήμια, ακόμα κι αν δεν έχουν ιδέα από τα εγκλήματα του φασισμού και του ναζισμού. Εξάλλου, ας δείξουμε υπομονή: οι νέοι, όσοι, για παράδειγμα, ακούνε σήμερα Black Metal και φοράνε μπλουζάκια με σβάστικες, θα μεγαλώσουν και θα ξεχάσουν το Black Metal και τις σβάστικες – θα συνιστούσα ψυχραιμία σε γονείς και δασκάλους· τα «παιδιά» αναζητούν ψηλαφώντας τον δρόμο τους μέσα σ’ έναν λαβύρινθο. Όπως και οι μεγάλοι.
Θα συνιστούσα ψυχραιμία και στους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής: όλοι κάνουμε λάθη· οι περισσότεροι από μας παρασύρονται σε κάποια στιγμή της ζωής τους από αιματηρά οράματα, από συνθήματα μίσους. Ωστόσο, όλα μπορούν να διορθωθούν: ακόμα και η αρρωστημένη ψυχοσύνθεση των μελών της Χρυσής Αυγής επιδέχεται θεραπεία – με υπομονή και χωρίς καμιά υποχώρηση. Χωρίς καμιά υποχώρηση. 

5.20.2012

TO ΙΠΤΑΜΕΝΟ ΤΣΙΡΚΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Νο 2

AΠΟΦΑΣΗ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΤΕΙΑΣ





Για πρώτη φορά στην Ελλάδα διατάχθηκε η λήψη τεχνολογικών μέτρων παρεμπόδισης της πρόσβασης χρηστών σε ιστοσελίδες μέσω των οποίων διακινούνται παράνομα ψηφιακά έργα προστατευόμενα με δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας. 

Συγκεκριμένα, στις 16 Μαΐου 2012 δημοσιεύθηκε η απόφαση 4658/2012 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία έκανε δεκτό αίτημα οργανισμών συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων επί μουσικών και οπτικοακουστικών έργων να υποχρεωθούν εκτός άλλων οι ελληνικές εταιρίες παροχής υπηρεσιών σύνδεσης στο διαδίκτυο να λάβουν τεχνολογικά μέτρα προκειμένου να καταστεί αδύνατη η πρόσβαση των συνδρομητών τους σε διαδικτυακές τοποθεσίες μέσω των οποίων πραγματοποιείται παράνομη παρουσίαση και ανταλλαγή έργων. 

Η απόφαση εφαρμόζει ουσιαστικά για πρώτη το άρθρο 64 Α του ν. 2121/1993 που ενσωματώνει πρόβλεψη Οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη δυνατότητα λήψης ασφαλιστικών μέτρων κατά των διαμεσολαβητών (παρόχων υπηρεσιών διαδικτύου), οι υπηρεσίες των οποίων χρησιμοποιούνται από τρίτο για την προσβολή του δικαιώματος του δημιουργού ή συγγενικού δικαιώματος. 

Παρόμοιες αποφάσεις έχουν ήδη εκδοθεί σε άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αποσκοπούν στην προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας στο διαδίκτυο χωρίς να θίγονται τα δικαιώματα των χρηστών.

Το πλήρες κείμενο της απόφασης μπορείτε να το βρείτε ΕΔΩ (απόφαση 4658/2012 Πρωτοδικείου Αθηνών).


http://www.skai.gr/news/technology/article/203457/apofasi-protodikeiou-athinon-gia-tin-adimetopisi-tis-diadiktuakis-peirateias/

GAP: SOCIALISM FOR THE RICH, POVERTY FOR THE MASSES..

Aν η τηλεόραση είναι το όπιο του λαού το MEGAsou είναι η μεθαμφεταμίνη του....

JP MORGAN CHASE ANALYST: IF GREECE EXTIS EURO 30% OF THE EUROZONE GDP WILL BE LOST


(...)Mackie said a Greek eurozone exit would see the country's gross domestic product shrink by as much as 25-30 percent.
In the streets of Athens, people expressed a mixture of apprehension over the future of the country and anger with politicians who let it come so far.
"For me, the political system needs to sit down and come to an understanding because they are killing our country, that is for sure," said Athens resident Georgia, who didn't give her last name. "If they don't do it, our country will be lost."
___

PERSONAL AND SOCIAL CRISIS IN GREECE...




Cartoon by YANNIS IOANNOU, www.yannis-ioannou.com
By DEREK GATOPOULOS
ATHENS, Greece — Like many Greeks left unemployed by their country's economic tailspin, Dimitris Spachos finds it easier to talk about his nation's problems than his own.
Enormous debt accumulated over decades sent the country into a recession so deep it kills 200 businesses and 900 jobs every day. Elections this month failed to produce a government, and Greeks will vote again in June. Meanwhile, life for most Greeks continues to get worse.
"Every day I see more people sleeping rough on the street," said Spachos, 72. "They can't even wash their clothes or themselves. ... It worries me."
Spachos, who has been staying with different friends in recent months, may soon join them. A former doctor, he could not afford to retire and found work as a hospital orderly. But as Greece's woes mounted so did his own, and he lost his job, then two more: one as a gardener and one as a groundskeeper.
Now, he is unemployed and homeless, and spoke this week at a municipal soup kitchen, where he ate a plastic bowl of bean soup, a thick slice of bread and a banana.
"I am ashamed to be here," Spachos said, his eyes filling with tears. "My heart is broken."
"Greeks have fight in them, so maybe things will improve in a couple of years," he said, opening his shirt to reveal a scar from surgery to implant a pacemaker. "But I won't be around to see it."
Here is a look at some of Greece's problems as it struggles to pay its debts:
UNEMPLOYMENT
Over the past three years unemployment has roughly doubled, and Greece has lost more than 10 percent of its output.
Nearly 320,000 people lost their jobs in the 12-month period ending in February, pushing the unemployment rate to 22 percent. Greece's 3.8 million employed people are supporting the 4.5 million who don't work – 1.1 million officially unemployed and 3.4 million considered financially inactive.
BUSINESS WOES
Some 80,000 businesses were shuttered last year, and 136,000 more are expected to fail in 2012, according to estimates from the Athens Chamber of Commerce.
"Out of 900,000 businesses currently operating, that would be a major blow," said Constantine Michalos, the chamber's president. "I fear the (next) government may be called upon to administer the ruins of the Greek economy."

CRIME
The Public Order Ministry has reported an increase in nearly all categories of crime between 2010 and 2011, with murder up 5 percent and armed robberies in occupied homes up 110 percent.

HOMELESSNESSS
Homelessness, the most visible sign of Greece's financial despair, has risen by around 25 percent, according to estimates by a state-funded relief agency. That number includes more people from traditionally stable background such as high school and university graduates.

HEALTH PROBLEMS
Greece's Center for Disease Control and Prevention reported 954 new HIV infections in 2011, a 57 percent increase from the previous year. It attributes most of the rise to drug use.

DEPRESSION
All these problems have led to a general rise in depression. According to several state-funded health and relief agencies, rates of suicide, drug dependency and depression have all broadly risen by 20 to 25 percent since the financial crisis hit in late 2009.

5.19.2012

BRIAN DE PALMA FUELS CANNES WITH PASSION...

http://www.angelfire.com/de/palma/blog/



According to the Facebook page for Brian De Palma's Passion, Wild Bunch plans to show a teaser for the film at its offices in Cannes during the film festival. The offices are located at 4 la Croisette. But the real exciting part of the new Facebook page is the set of six pictures posted yesterday, including the one above and the several below. These images are tantalizing, and anticipation for this film is only just ramping up...





An erotic thriller in the tradition of "Dressed To Kill" and "Basic Instinct", Brian De Palma's PASSION tells the story of a deadly power struggle between two women in the dog-eat-dog world of international business. Christine possesses the natural elegance and casual ease associated with one who has a healthy relationship with money and power. Innocent, lovely and easily exploited, her admiring protégé Isabelle is full of cutting-edge ideas that Christine has no qualms about stealing. They're on the same team, after all... Christine takes pleasure in exercising control over the younger woman, leading her one step at a time ever deeper into a game of seduction and manipulation, dominance and humiliation. But when Isabelle falls into bed with one of Christine's lovers, war breaks out. On the night of the murder, Isabelle is at the ballet, while Christine receives an invitation to seduction. From whom? Christine loves surprises. Naked she goes to meet the mystery lover waiting in her bedroom...
Such a tease...! So, aside from a naked Rachel McAdams, there is one more new piece of information to glean from the above: it looks like the movie theater of the original Alain Corneau film (Love Crime) has been changed to the ballet. Knowing of De Palma's love for Powell & Pressburger's The Red Shoes, and recalling Carlito's longing for Gayle in the beautifully heartbreaking ballet class scene in De Palma's Carlito's Way, this sounds intriguing, to say the least.
(Thanks to Mary!)






The above poster is being used to represent Brian De Palma's Passion for SBS Productions and Wild Bunch Distribution at the Film Market of the Cannes Film Festival, which opens on Wednesday. Meanwhile, the IMDB has added Rainer Bock to its Passion cast credits, where he is listed as "Inspector Bach." Bock, pictured here, is a veteran German actor of the stage, TV, and film. He has appeared in Steven Spielberg's War HorseQuentin Tarantino's Inglourious Basterds, and Michael Haneke's The White Ribbon. In 2008, Bock appeared in Caroline Link's A Year Ago In Winter, which featured Passion's Karoline Herfurth in a starring role.

Also of note is a post from Jeffrey Wells at Hollywood Elsewhere, who visited Studio Babelsberg on Friday, one week after the Passion crew likely cleared out of there. Wells' post includes a couple of interesting videos he took while being given a tour of the studio. In one video, the tour guide, Eike Wolf (Studio Babelsberg's head of corporate communication), shows Wells where parts of Cloud Atlas were recently filmed, and in another, they walk through a room full of props, including a copy of the British prime minister's book from Roman Polanski's The Ghost Writer

ΤΟ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΟΠΟΥ ΦΥΣΑ Ο ΑΝΕΜΟΣ CV ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΗΣ ΔΕΞΙΑΣ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ...


MATT TAIBI: ENOOUGH IS ENOUGH WITH AUSTERITY


It didn’t take long to crank up the backlash against European voters. This is inevitable whenever a socialist wins a major election, but particularly now, when new French president François Hollande rode to victory shouting, "Austerity can no longer be inevitable!"
This sounds like the beginning of what will be a very heated debate over who has to pay for the excesses of the financial crisis. It was previously assumed that everybody but the actual financial services sector would have to pay, but voters in Europe now are refusing to go along, sparking a wave of eye-rolling editorials in the financial press. Even David Brooks got into the act today, penning a lugubriouseditorial about the errant political instincts of the populist masses here and abroad.
Markets all over the world freaked out over the prospect of having ignorant European voters meddling in the recovery process the geniuses of the high finance world had already painstakingly laid out for them. The model for economic progress in the financial bubble era, after all, is supposed to go something like this:
1. Let banks inflate massive asset bubbles with the aid of cheap or even free government cash, and tons of leverage;
2. Before it all explodes, carve out gigantic sums for bonuses and compensation for the companies that inflated those bubbles;
3. After it explodes, get the various governments to bail those companies out;
4. Pay for it all by slashing services to what’s left of the middle class.
    This is the model we used in America. We had a monster asset bubble based on phony mortgages, which Wall Street was allowed to inflate to spectacular dimensions with minimal reserve capital, huge amounts of leverage, and tons of fraud for good measure. When that bubble exploded, we first rescued the banks who inflated the thing in the first place, and then our plan for paying for it mostly revolved around folks like Paul Ryan and Chris Christie, who made great political hay by trying to take an ax to "entitlements" like health care and retirement benefits.
    They're replaying the same script in Europe, sort of. The causes of crises in places like Spain, Greece, Portugal and Italy vary somewhat and are less simple to define, but a common denominator in all of them is weak growth mixed with giant budget deficits.


    Read more: http://www.rollingstone.com/politics/blogs/taibblog/austerity-cant-be-a-one-way-street-20120508#ixzz1vKYAxlkv